Powiat Radzyński ma nowego Społecznego Opiekuna Zabytków

Decyzją Starosty Radzyńskiego, na wniosek Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Społecznym Opiekunem Zabytków na terenie powiatu radzyńskiego została Ewa Sosnowska. Uroczyste wręczenie legitymacji odbyło się 6 listopada 2026 roku podczas sesji Rady Powiatu Radzyńskiego.

Ewa Sosnowska jest magistrem historii, ukończyła również studia doktoranckie. Jej zainteresowania koncentrują się na historii lokalnej, genealogii oraz ochronie zabytków, szczególnie sakralnych i sepulkralnych. Prowadzi badania źródłowe dotyczące południowego Podlasia, ze szczególnym uwzględnieniem gminy Wohyń i miejscowości Bezwola. Dokumentuje zabytki i miejsca pamięci znajdujące się na terenie powiatu oraz angażuje się w działalność Stowarzyszenia Komitet Ochrony Zabytków i Dóbr Kultury. Jest także inicjatorką projektu społeczno-historycznego „Historie znad Piwonii”, którego celem jest popularyzowanie wiedzy o historii regionu i jego dziedzictwie.

– Powiat radzyński jest pełen miejsc, których historia nadal czeka na opisanie, udokumentowanie i właściwe wyeksponowanie. Chciałabym, aby funkcja Społecznego Opiekuna Zabytków była dla mnie przede wszystkim zobowiązaniem do pracy blisko mieszkańców, właścicieli zabytków i lokalnych instytucji. Zależy mi na tym, aby nie tylko reagować wtedy, gdy dzieje się coś złego, ale również pokazywać, jak wiele wartościowych obiektów i historii mamy tu na miejscu. Dziedzictwo powiatu radzyńskiego zasługuje na uwagę, opiekę i przekazywanie go kolejnym pokoleniom – mówi Ewa Sosnowska.

Społeczny Opiekun Zabytków to osoba ustanawiana przez starostę na wniosek wojewódzkiego konserwatora zabytków. Jego zadaniem jest przede wszystkim społeczna troska o zachowanie wartości zabytków, monitorowanie ich stanu, dokumentowanie zagrożeń, upowszechnianie wiedzy o dziedzictwie oraz współpraca z właścicielami zabytków, samorządem i służbami konserwatorskimi.

Społeczny opiekun nie zastępuje konserwatora zabytków. Jego rola polega raczej na byciu blisko terenu i lokalnej społeczności – na dostrzeganiu problemów, dokumentowaniu ich, edukowaniu mieszkańców i przekazywaniu właściwym instytucjom informacji o zagrożeniach dla dziedzictwa.

Podobne wpisy